Dinsdag 14 februari, Luang Prabang

Zaterdag waren we in Nong Kiaw aan het lunchen toen de lucht betrok en we het hoorden rommelen. We zijn snel terug gegaan naar onze kamer en warennet voor de bui binnen. Het was echt een flinke onweersbui! We zagen nog mensen kajakken op de rivier, je moet er niet aan denken!

Zondag zijn we met de boot vertrokken naar Luang Prabang.

Het was een beetje rommelig geregeld, de boot gaat om 11.00 uur. Je moet je om 10.00 melden en als er 18 mensen zijn, is de boot vol en gaat ie weg. Zonodig varen er meer boten, maar als ie niet vol zit, gaat de prijs pp omhoog. Wij waren er om 9.45 en waren nummer 16 en 17. Om 10.45 vertrokken we. Het zijn lange smalle boten en we zaten er met 18 westerlingen in, met alle rugzakken, als haringen in een ton. We moesten overdwars zitten en er waren bankjes , zo'n 10 cm boven de bodem, daar konden we op zitten. Gelukkig had ik mijn roze kussen van de Nam Tha nog!, ik heb mijn fleecevest ook uitgeleend J

De tocht duurde 6 uur. Het water staat heel erg laag, we moesten 2 keer een stuk lopen, terwijl de schipper het bootje over een stroomversnelling stuurde. We liepen ook nog een keer vast, de mannen vlogen de boot uit, om hem weer los te trekken. Helemaal stijf van het zitten en met een houten kont kwamen we in Luang Prabang aan.

Het is hier een stuk warmer dan in Nong Kiaw, overdag is het ruim 30 graden en smorgens of savonds hoeft het vest echt niet aan!

We waren hier 6 jaar geleden ook, toen zagen we niet veel van de stad, omdat Petro toen ziek was. Wat we er wel van gezien hebben, is erg veranderd, we zitten nu op een schiereiland tussen de Nam Khan en de Mekong, de oever van de Mekong is veranderd in een boulevard, met heel veel hotels en restaurants. Het geheel doet erg Frans aan, ik waan me in Erqui of Val Andre in Bretagne, maar dan aan de rivier J. Gisteren hebben we koffie gedronken bij ' Le boulangerie Francaise'

We mutsen wat rond, gisteren zijn we naar de ‘ Night- market' geweest om wat inkopen te doen. Vandaag hebben we fietsen gehuurd en zijn we het stadje doorgepeddeld. We gingen op zoek naar het Rama hotel, war we de vorige keer zaten.

Het oude centrum ligt rondom de berg Phoussi, met daarop een tempel: That Chomsi. De vorige keer zijn we er niet aan toegekomen, maar nu wilden we de That Chomsi natuurlijk bezoeken!

Halverwege staat de Wat Pahouak, bekend van zijn muurschilderingen, ik weet trouwens ook zeker dat er een kattenluik in zit! Haha!

Het was een hele klim, maar we hebben het gered! J Onderaan de heuvel kon je geluksvogels kopen, die je dan boven los mag laten.- het schijnt dat ze dan meteen terugvliegen naar hun huis en dan begint het verhaal weer overnieuw-. Maar hoe dan ook, het brengt geluk als je het doet!

Daarna hebben we heerlijk gelunched en op de markt wat fruit gekocht, waarvan we de naam niet weten, maar het smaakt geweldig goed. Natuurlijk hebben we ook 2 mango's gekocht, tijdens het schillen/ eten liep het sap langs mijn elleboog, YUMM!

Morgen mutsen we nog een dagje en dan vliegen we naar Vientiane, de hoofdstad. De vlucht duurt maar 40 minuten, de busreis 9 uur......

Na veel wikken en wegen hebben we besloten om de vlakte der kruiken over te slaan, dat is heel veel gereis en gedoe. Vanuit Vientiane gaan we naar de grotten bij Khammmouane limestone natuurreservaat, er is er een van 7 km waar je door kunt varen.

De rest van de vakantie is nu ingevuld, we doen kalm aan, hebben ons aan het Lao tempo aangepast J